سنڌي شاعري هڪ ڊگرا پرڻڍ ۽ ۽ مقبول ثقافتي خيال . ان جي تصور سرزمين جي ۽ ثقافت جو ڳڻتي بيتل آهي. اها ڪلام ۾ منفرد لساني ۽ هڪ تاثر جو واهن آهي، جيڪو سنڌي ۽ عام ٻولي جو ۽ ٻڌڻيون ڍنگ لکيو ٿو.
رومانسيزم ۽ سنڌي شاعري
سنڌي ادب ۾ رومانسيزم ذريعو جو نشان واضح آهي. شاعرن جي دل ۾ محبت Sindhi Poetry جا جذبات اظهار ٿي چڪا آهن. بالخصوص دورن ۾ عاشقانه شاعري نمايان آهي، جتي حوالي ن کي بيان ڪرڻ لاءِ لاء ڪيو وڃي ٿو ۽ ظاهر ڪرڻ لاءِ اڪثر ڀرپور انداز استعمال ٿئي ٿي. سندھي ادبيات ۾ رومانسيزم ڪافي ضروري ڪردار ادا ڪري ٿو.
سنڌي شاعري: نئون روينديون
Sindhi شاعري ۾ معاصر روينديون نمودار ٿيڻ جا نشارا ڏسڻي ۾ اچي ٿو. ڪلايم پنهنجي منفرد تجربن کي مختلف انداز ۾ لفظن ۾ بيان ڪرڻ شروع ڪيو آهي. خيالات شاعري ۾ سماجي مسئلن جي مرڪزيت جي جدوجهد ڪئي پئي وڃي. مختصر طور، نئين شاعري ڍنڱن جي وسيلن ۾ تبديل ۾ لاءِ ڪري رهي آهي ۽ اهو منظر ظاهر ٿي ٿو.
سيد موئين ۽ کينر جا کلام
شهيد موئين 1907-1951 هڪ ڏاڍي شاعريڪ شخصيت ٿيڻ Sindhi ٻولي جي دنيا ۾. سندس اشعار ۾ روحانيت ۽ پيش ڪرڻي پيغام ڪندو آهي . سندس شاعري ۾ هڪڙي مخالفت جي جگھ ٻڌڻي ٿو. سندس ڪلام Sindh جي سنڀياڻي ۽ اڪسيريٽ ۽ انسان جي قدرن جي ڪهڻي هئا ۽ سمجهڻي ڏيکاريندا آهن
ڀاڳوڙي سنڌي شاعريءَ جا گيت
ڀاڳوڙي ڀاڳيائي سنڌي شاعري جا گيت هڪ جداڳانه ثقافتي ورثو آهن. هي شاعريءَ ۾ عشق ، ۽ به ڏاڍ جا جذبا بيان ٿيا . انهن اشاعريون جا گيت سنڌ جي ماڻڪن جي دلن ۾ مضبوط اثر ڇڏيا آهن ۽ آئيندڙن لاءِ هڪ روشن راهنمائي آهن.
سنڌي شاعري: عورت جا تصور
سنڌي شاعري ۾، ماءڻي جو تصور خاص آهي. ڏسڻ ۾ عورت کي زندگيءਂ جي جڳمڳڻي طور ڪويو ويندو آهي، پر ننڍا ساڻس شاعراڻي تن جي درد کي به لفظن ۾ لکڻ تي ٻڌل آهن. تمام شاعرا عورت جا حسن منظر پڌرا ڪن ٿا، ۽ سان ملندڙ ڪو خيال پيدا ڪن ٿا، جيڪي غڻي هوندا آهن. عورت جي ذات ۽ حساس جذبا شاعري ۾ ڏسڻ ٿو ٿا، جيڪي سنڌي شاعري جا پيار آهن.